အသက္(၈၆)ႏွစ္၊ ဦးလွိဳင္ေ၀
ကိုယ့္အိမ္ကေလးကို တူေတြ တူမေတြ
ေနၾကေတာ့လို႔ ေပးလိုက္တယ္ေလ၊ အခု ေျမာက္ဥကၠလာ
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာေနတယ္
ကပ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ တစ္ခါက ဘုန္းၾကီးနဲ႔
တစ္ညလံုး တရားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရင္းနဲ႔ေပါ့
ဘုန္းၾကီးကေျပာတယ္ မျပန္နဲ႔ေတာ့တဲ့
တရားခန္းေတြ လြတ္ေနတယ္တဲ့
လူမေနရင္ ျခတက္တယ္တဲ့
ဘုရားတရားအလုပ္လုပ္ရင္း ဒီမွာပဲေနပါေတာ့ဆိုလို႔
ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ့္ဟင္းေလး ခ်က္စားတာကို
တူေတြ တူမေတြက ကဲ့ရဲ့လို႔
ဒီ(၈၆)ႏွစ္ အရြယ္ၾကီးက်မွ ကိုယ့္ထမင္း ကို္ယ့္ဟင္း
ခ်က္စားေနရေသးတယ္ဆိုေတာ့
သူတို႔ အကဲ့ရဲ့ခံၾကရမွာေပါ့တဲ့
ဟဲ့ ့ ့ ့ ကိုယ့္အရုပ္ကိုယ္သယ္ႏိုင္တုန္း
သူမ်ားကို ဒုကၡမေပးခ်င္ဘူး
ဘုန္းၾကီးေတာင္ ဆြမ္းလွဴႏိုင္ေသးမဟုတ္လား
အမယ္ ့ ့ ့ ဘုန္းၾကီးက လူတိုင္းယံုတာမဟုတ္ဘူး
တစ္ခါက ဓားျပတိုက္ခံရလို႔ ရွိစုမဲ့စုေလး ပါသြားတယ္
ကိုယ့္ေတာ့ သူဂရုစိုက္သား၊ က်န္းမာေရး ခဏခဏ
လာေမးတယ္၊ ဌာနမ်ိဳးေစ့အေလ်ာက္
ကုသိုလ္လဲ ေကာင္းလို႔ေပါ့ေလ
အခုလို အေျခတည္မိရဲ့သား ့ ့ ့
ကားေလးတစ္စီးရွိရင္ ေျခေပါက္တာေပါ့
တရားေလး မၿပီးရင္ေတာ့ ဘယ္ေရာက္လို႔
ဘယ္ေပါက္မလဲ
ကိုယ့္အရုပ္ကိုယ္အသာခ်ႏိုင္မွပဲ
ကိုယ့္ကိစၥဆိုတာ ၿပီးတာမဟုတ္လား။ ။
(ထင္ရွားသည့္ အမွတ္အသား - ေဇယ်ာလင္း၊ ႏွစ္ကာလမ်ား - ၂၀၀၆)
Powered by FireStats
Leave a Reply